mask

Historia malowania proszkowego

Czym jest malowanie proszkowe?

Lakierowanie proszkowe, czyli malowanie na sucho, jest nowoczesną technologią malowania metali stosowaną w zakładzie produkcyjnym ZUGIL-Projekt. Polega na nanoszeniu farby w proszku na warstwę metalu, natryskiem elektrokinetycznym lub elektrostatycznym. Jest doskonałą metodą, ponieważ pozwala uzyskać pożądany kolor, ale tworzy przy tym, ochronę antykorozyjną. Farby proszkowe pozwalają uzyskać wyjątkowy efekt wizualny. Technologie produkcji farb są zaawansowane, dzięki czemu na rynku dostępne są produkty o odpowiednim stopniu połysku: matowe, półmatowe, błyszczące i satynowe oraz gładkie i strukturalne. Farby strukturalne pokrywają warstwę przedmiotu specjalnym deseniem dekoracyjnym, tworząc dowolną powierzchnię: porowatą, strukturalną itp. Farby proszkowe są bezpieczne i ekologiczne, dlatego możemy je wykorzystywać nie tylko do pokrywania powierzchni zewnętrznych, ale i wewnętrznych.

Gdzie stosowane jest lakierowanie proszkowe?

Lakierowanie proszkowe stosowane jest w branżach, wykorzystujących elementy i konstrukcje metalowe. Farby proszkowe stosowane są wszędzie, gdzie jest konieczność pokrycia elementów metalowych. Korzystają z nich m.in. producenci mebli metalowych. Metalowe półki, regały, kosze ekspozycyjne, wieszaki i stojaki w sklepach pokrywane są farbami proszkowymi. Lakierowaniu proszkowemu poddawane są różnego rodzaju dodatki do mebli oraz elementy dekoracyjne. Metodę proszkową stosuje branża motoryzacyjna. Lakierowane są niemal wszystkie elementy pojazdów, od karoserii, przez klamki, lusterka, zderzaki, chłodnice, felgi, zderzaki, kołpaki, ramy rowerowe, po przyczepy. Artykuły wyposażenia wnętrz, sprzęt elektroniczny, AGD są pokrywane farbami proszkowymi. Lakierowane są także konstrukcje stalowe, ogrodzenia, rynny, okna, drzwi, blachy, fasady, grzejniki c.o. itp. Tak naprawdę, obecnie trudno znaleźć branżę, w której nie używa się farb proszkowych.

Jaka jest historia malowania proszkowego?

Malowanie proszkowe ma swój początek w latach 40. ubiegłego wieku. Ówczesna technologia nie nadawała się jednak do stosowania na większą skalę, ponieważ nanoszenie farb odbywało się natryskiwaniem płomieniowym i jedynie na metalowych warstwach. Dopiero opracowanie technologii złoża fluidalnego, która pozwoliła nanosić żywice termoplastyczne na metal, dała oczekiwane rezultaty. Przełom nastąpił w latach 50. ubiegłego w. Niemiecki naukowiec Erwin Gemmer opatentował metodę fluidyzacyjnego tworzenia powłok ochronnych. W tym czasie stosowano przede wszystkim nylon, polietylen i PCV. Otrzymywano grube, bo wynoszące od 150 do 500 mm, powłoki izolacyjne, antykorozyjne i odporne na ścieralność. Potrzebna była taka technika, która umożliwiałaby uzyskiwanie cienkich warstw. Nowa technologia, jaką było malowanie elektrostatyczne, pozwalała pokrywać powierzchnie warstwą – 50 mm grubości, bez konieczności podgrzewania podłoża. Z końcem lat 60. zwrócono uwagę na problem ekologii i wówczas zaczęto poszukiwać rozwiązań przyjaznych środowisku. Farby proszkowe zastępowały tradycyjne produkty, gdyż nie zawierały szkodliwych rozpuszczalników.

W naszym Serwisie używamy plików cookies. Korzystając dalej z Serwisu, wyrażasz zgodę na stosowanie plików cookies zgodnie z Polityką prywatności. Wyrażenie zgody jest dobrowolne, w każdej chwili można ją cofnąć poprzez zmianę ustawień dotyczących plików „cookies” w używanej przeglądarce internetowej. Kliknij „Akceptuję”, aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.